Παραθυρεοειδείς αδένες

Facebooktwitterpinterest

Οι παραθυρεοειδείς αδένες είναι πολύ μικροί ενδοκρινείς αδένες που εκκρίνουν μία ουσία που καλείται παραθορμόνη (PTH) και η λειτουργία της είναι η διατήρηση των επιπέδων ασβεστίου στο αίμα σε φυσιολογικά επίπεδα.

Ο άνθρωπος έχει συνήθως τέσσερις παραθυρεοειδείς αδένες που εντοπίζονται στον τράχηλο, δύο σε κάθε πλευρά. Στο 13% των ανθρώπων υπάρχουν «υπεράριθμοι» αδένες πέντε ή έξι στον αριθμό, που εντοπίζονται στον τράχηλο ή ακόμα και εντός της θωρακικής κοιλότητας.
Όταν πέφτουν τα επίπεδα ασβεστίου στο αίμα, η φυσιολογική απάντηση του οργανισμού είναι η έκκριση PTH από τους παραθυρεοειδείς αδένες για να ανέβουν τα επίπεδα ασβεστίου σε φυσιολογικά επίπεδα. Η διατήρηση των επιπέδων ασβεστίου εντός των φυσιολογικών ορίων γίνεται μέσω άμεσων δράσεων της PTH στα οστά και στοτς νεφρούς και μέσω έμμεσων δράσεων στο έντερο. Στην περίπτωση που τα επίπεδα ασβεστίου στον ορό ανέλθουν σε επίπεδα ανώτερα του φυσιολογικού τότε εκκρίνεται λιγότερη PTH και οι νεφροί αποβάλλουν την περίσσεια ασβεστίου.

Μία περίπτωση διαταραχής της λειτουργίας των παραθυρεοειδών αδένων είναι ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός.
Σε αυτή τη νόσο, ένας ή περισσότεροι παραθυρεοειδείς αδένες λειτουργούν αυτόνομα και παράγουν υψηλά επίπεδα PTHΤο αποτέλεσμα είναι η αύξηση των επιπέδων ασβεστίου στο αίμα σε επίπεδα μεγαλύτερα του φυσιολογικού (υπερασβεστιαιμία).
Η υπερασβεστιαιμία μπορεί να προκαλέσει σημαντικές βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες επιπλοκές. Ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός διαφέρει από το δευτεροπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό όπου οι παραθυρεοειδείς αδένες υπερπαράγουν PTH σαν απάντηση στα χαμηλά επίπεδα ασβεστίου στο αίμα επειδή το ασβέστιο είτε δεν απορροφάται στο έντερο ή χάνεται από τους νεφρούς.

Περίπου το 80% των ασθενών με υπερπαραθυρεοειδισμό έχουν ελάχιστα ή καθόλου συμπτώματα και η διάγνωση του υπερπαραθυρεοειδισμού γίνεται σε τυχαίο βιοχημικό έλεγχο όπου ανιχνεύεται η υπερασβεστιαιμία.
Παρόλα αυτά, μερικές φορές αναφέρονται ορισμένα άτυπα συμπτώματα που πιθανώς σχετίζονται με τα αυξημένα επίπεδα ασβεστίου όπως:

  • Αρθραλγίες
  • Αδυναμία
  • Καταβολή
  • Ανορεξία
  • Ήπια κατάθλιψη
  • Αδυναμία συγκέντρωσης

Οι ασθενείς με υπερπαραθυρεοειδισμό γίνονται όλο και περισσότερο συμπτωματικοί με την αύξηση των επιπέδων ασβεστίου και ΡΤΗ, οπότε πιθανώς να παρατηρηθεί σημαντική ελάττωση της όρεξης, ναυτία, δυσκοιλιότητα, πολυδιψία και πολυουρία.
Συμπληρωματικά, ένα άτομο μπορεί να αναπτύξει:

  • Ελαττωμένη νεφρική λειτουργία καθώς τα αυξημένα επίπεδα ασβεστίου επηρεάζουν τη λειτουργία των νεφρών
  • Νεφρολιθίαση- Με την αύξηση των επιπέδων ασβεστίου στο αίμα, οι νεφροί απεκκρίνουν περισσότερο ασβέστιο στα ούρα και με αυτό τον τρόπο προκαλείται νεφρολιθίαση
  • Οστική νόσος- Καθώς το ασβέστιο λαμβάνεται από τα οστά, η οστική πυκνότητα μπορεί να ελαττωθεί και αυξάνεται ο κίνδυνος κατάγματος
  • Ρευματολογικά συμπτώματα λόγω της επασβέστωσης του χόνδρου στους καρπούς και τα γόνατα
  • Διαταραχές σε άλλα στοιχεία όπως χαμηλά επίπεδα φωσφόρου και ελαφρώς αυξημένα επίπεδα μαγνησίου
Σωτήριος Μπεθάνης,Ενδοκρινολόγος

Σωτήριος Μπεθάνης,
Ενδοκρινολόγος

Facebooktwitterpinterest

Στείλτε τις απορίες σας

Στείλτε τις απορίες σας στο Γιατρό - Συγγραφέα του παραπάνω άρθρου
  • This field is for validation purposes and should be left unchanged.